Η Κόμησσα της Κέρκυρας [1972]

komhssakerkyras

Είδος: Μιούζικαλ
Σκηνοθεσία / Σενάριο: Σακελλάριος Αλέκος
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Πρωταγωνιστούν: Βλαχοπούλου Ρένα, Αλεξανδράκης Αλέκος, Γαληνέα Νόνικα, Δεμίρης Μάκης, Πλοιός Βαγγέλης, Ανθόπουλος Μπάμπης, Δεστούνης Μανώλης, Ζάχος Ορφέας, Δελούτση Ρία, Παπαγιάννης Δ., Κονταρίνης Ερρίκος, Ραμσής Τάσος, Κολοβός Βασίλης, Δόντας Γιάννης, Σταμάτης Γιώργος, Κωτσελίδης Λευτέρης, Βλαχόπουλος Νίκος, Συρογιάννης Ανδρέας, Λινάρδου Νίκη.
Διάρκεια: 83
Εισιτήρια: 310583
Α' Προβολή: 22/10/1972

Υπόθεση:

Ο επιχειρηματίας Σωτήρης Καρέλης συστήνεται στην σιόρα Αγγιολίνα ως φίλος του χαμένου από χρόνια στην Ιταλία αραββωνιαστικού της Πίπη Καρέτα, με σκοπό να την καλοπιάσει και να του πουλήσει το αρχοντικό της για να το κάνει ξενοδοχείο...

Ατάκες:

ΜΑΜΑ (ΛΙΝΑΡΔΟΥ): Αλήθεια, δε μου λες σιόρα Αγγιολίνα μου; Ο Γιαννάκης έχει ταλέντο στο πιάνο;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ (ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ): Όχι, στο πιάνο δεν έχει, αλλά στο βιολί έχει.
ΜΑΜΑ: Μα δε πρόκειται να παίξει βιολί.
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Και ποιός σου είπε ότι θα παίξει πιάνο;
ΜΑΜΑ: Μα δεν καταλαβαίνω, τι θες να μου πεις.
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Άκουσε να δεις κυρία Μαρία μου. Ούτε πιάνο θα παίξει ο Γιαννάκης, ούτε βιολί. Τάβλι όμως, θα παίξει οπωσδήποτε!

ΚΑΡΕΛΗΣ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ): Καρέλης, κυρία μου. Σωτήρης Καρέλης. Μπορώ να περάσω;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Ορίστε, λέγετε.
ΚΑΡΕΛΗΣ: Εδώ;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Ε, πού θες να πάμε; Στην Παλιοκαστρίτσα να μου τα πεις;
ΚΑΡΕΛΗΣ: Όχι, αλλά έλεγα μήπως μπορούσαμε να περάσουμε στο σαλόνι.
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Για δύο λόγια ακόμα να περάσουμε μέσα; Αμαρτία απ' το Θεό χρυσέ μου. Αμαρτία απ' το Θεό.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ (ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ): Δε μου λες σιόρα Αγγιολίνα, το κάτω πάτωμα, γιατί το έχεις;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Για να στηρίζω το επάνω, Χριστιανέ μου!

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ (ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ): Έχεις τηλέφωνο, σιόρα Αγγιολίνα μου;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Τι να το κάνω το τηλέφωνο. Η Κέρκυρα είναι μικρή και ό,τι θέλω, βγαίνω στο παράθυρο και βάζω τσι φωνές.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ: Και για τα υπεραστικά;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Α... Για τα υπεραστικά, πάω πάνω στη ταράτσα και φωνάζω.

ΦΡΟΣΩ (ΓΑΛΗΝΕΑ): Α, δεν μπορώ να σου το πω. Έχω ορκιστεί να φάω τα κοκκαλά μου αν το μαρτυρήσω.
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Δε μου λες, και να θες να φας τα κόκκαλά σου, όταν είσαι ζωντανή, πώς θα τα ρίξεις στην κατσαρόλα; Έχεις δει κανένα ζωντανό να τρώει τα κόκκαλά του;
ΦΡΟΣΩ: Δηλαδή;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Τι, δηλαδη; Ο όρκος που έκανες, δε πιάνεται.
ΦΡΟΣΩ: Αλήθεια;
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Και βέβαια. Θες να σου ορκιστώ;
ΦΡΟΣΩ: Ναι!
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Να φάω τα κόκκαλά μου! Ορίστε. Να βάλεις τα κόκκαλά σου, να βάλω τα κόκκαλά μου, να τα βάλουμε σε μια κατσαρόλα, να βράσουνε, να βγάλουνε μπόλικο κονσομέ!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως, δεν είπα τίποτα στον Καρέλη.
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Ορκίζεσαι;
ΦΡΟΣΩ: Να φάω τα κόκκαλα μου.
ΑΓΓΙΟΛΙΝΑ: Πάλι τα κόκκαλά σου μωρή; Εσύ δεν έχεις αφήσει κότσι. Φάε και κανένα μουσακά να αλλάξει το μενού!


πηγή υπόθεσης: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA