Για Ποιόν Χτυπά η Κουδούνα [1968]


koudouna

Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Λάσκος Ορέστης
Σενάριο: Κυριακός Χρήστος
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Πρωταγωνιστούν: Βουτσάς Κώστας , Παπαγιαννόπουλος Διονύσης , Βαλσάμη Νόρα , Ασημακοπούλου Μπεάτα , Χριστοφορίδης Περικλής , Παϊτατζή Άννα , Δοξαράς Χρήστος , Δεμίρης Μάκης , Κέδρακας Νάσος , Ξυνοπούλου Σιμώνη , Τσιούνης Άρης , Γούναρη Ανθή , Κονταξής Τάσος , Δελαβίνιας Σταμάτης
Διάρκεια: 82
Εισιτήρια: 393900
Α' Προβολή: 16/12/1968

Υπόθεση:

Ο Απόστολος Λαμπιρίκος, ένας εργοστασιάρχης υποδημάτων στα πρόθυρα της χρεοκωπίας θα ακούσει τη συμβουλή του υπαλλήλου του Κώστα και θα σκηνοθετήσει την αυτοκτονία του και την εξαφάνιση του στα βάθη της θαλασσάς. Και πράγματι όταν ο Κώστας αναλάβει την διοίκηση του εργοστασίου, οι δουλειές θα πάνε πολύ καλά, γεμίζοντας με λεφτά το ταμείο του.

Ατάκες:

ΚΩΣΤΑΣ (ΒΟΥΤΣΑΣ): Εμ, βέβαια. Πώς να μην έχει στεναχώριες. Εκατό χιλιάδες το μήνα τραβάει. Για δες εδώ πέρα. Το 'χει μαδήσει το φουκαριάρικο το χρηματοκιβώτιο. Σίδερο με σίδερο έχει απομείνει. Άδειο, σαν γκαζοντενεκές.
ΔΕΜΙΡΗΣ: Ναι αλλά την έχει τη γυναίκα του... Μπάνικια γυνακα η κυρία Φλώρα! Έτσι;
ΚΩΣΤΑΣ: Μπάνικια, δε θα πει τίποτε! Μόλις την είδε το ραμολί... τέζα. Βλέπεις, δεκαπέντε χρόνια γουρούνι ήτανε.
ΔΕΜΙΡΗΣ: Τι γουρούνι;
ΚΩΣΤΑΣ: Χήρος παιδί μου! Χήρος!

ΚΩΣΤΑΣ: Αυτή τη στιγμή κύριοι, στα ταμεία μας δεν υπάρχει ούτε δεκάρα ζωγραφιστή. Εκτός αν θέλετε να ζωγραφίσετε εσείς καμία.
ΚΑΨΟΚΕΦΑΛΟΣ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ): Ε, όχι! Τουλάχιστον κάτι θα μας δώσετε έναντι. Κάτι θα υπάρχει απ' έναντι.
ΚΩΣΤΑΣ: Απέναντι υπάρχει το καφενεδάκι του κυρ-Φανούρη. Μπορείτε να πάτε να πιείτε τον καφέ της παρηγοριάς.
ΚΑΨΟΚΕΦΑΛΟΣ: Απαιτώ τουλάχιστον να μας δείξετε το χρηματοκιβώτιο.
ΚΩΣΤΑΣ: Αυτό είναι αδύνατο... γιατί..
ΚΑΨΟΚΕΦΑΛΟΣ: Είδατε; Κάποιο λάκκο έχει η φάβα.
ΚΩΣΤΑΣ: Με συγχωρείτε, εσείς τη φάβα, στο χρηματοκιβώτιο τη βάζετε;
(αργότερα όταν ανοίγει το χρηματοκιβώτιο και ανακαλύπτουν τις κότες):
ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ (ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ): Βρε τον αφιλότιμο! Κοτέτσι το 'κανε το γραφείο! Προσωπικό! Συλλάβετε τις κότες!

ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ: Όξω! Απολύεσαι! Έλα δω! Πού πας;
ΚΩΣΤΑΣ: Να απολυθώ!

ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ (ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ): Πώς σου φαίνομαι έτσι; Καλά βγαίνω στη φωτογραφία;
ΚΩΣΤΑΣ: Όχι έτσι μωρέ. Χαρούμενος θα πνιγείς; Πάρε λυπημένο ύφος. Λυπημένο!
ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ: Πώς δηλαδή;
ΚΩΣΤΑΣ: Πώς κάνεις όταν πληρώνεις τα χρέη σου;

ΦΛΩΡΑ (ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ): Εσένα τώρα πια δε πρέπει να σε δει κανείς. Είσαι πεθαμένος...
ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ: Ε, και τί; Θα μείνω δηλαδή πεθαμένος, για όλη μου τη ζωή;

(η κουδούνα χτυπά δυο φορές, σταματά και ξαναχτυπά)
ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ: Τώρα τι κάνω; Μένω ή βγαίνω;
(και λίγο αργότερα)
ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ: Άντε ρε γυναίκα! Ακόμη αυτός ο καφές;

ΦΛΩΡΑ: Ανάποδε άντρα! Βλέπω άλλα ανδρόγυνα και τα χαίρομαι. Να, ο κύριος Σταυρόπουλος απέναντι, μόλις φεύγει κάθε πρωί, τη φιλάει τη γυναίκα του. Γιατί δεν κάνεις και συ το ίδιο;
ΛΑΜΠΙΡΙΚΟΣ: Βρε άει παράτα με, που θα πάω να φιλήσω την ξένη γυναίκα!

ΚΩΣΤΑΣ: Την αγαπάω. Από την πρώτη στιγμή που την είδα.
ΔΕΜΙΡΗΣ: Και τι σου φταίει το κορίτσι;
ΚΩΣΤΑΣ: Μα δεν το κατάλαβε, ότι τα 'κανα όλα γι' αυτήν, εγώ; Για ποιόν δηλαδή τα 'κανα; Για τον πατέρα της το γορίλα ή για τη μάνα της την παρτιζάνα;
ΔΕΜΙΡΗΣ: Τί παρτιζάνα;
ΚΩΣΤΑΣ: Παρτιζάνα παιδί μου. Αφού ο νους της είναι όλο στα πάρτυ.

πηγή υπόθεσης: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA
Φωτογραφία: Το Κουτί Με τις Ατάκες, Εκδόσεις Σιούρτης