Οι Θαλασσιές οι Χάντρες [1967]


thalassiesxantres

Είδος: Μιούζικαλ
Σενάριο / Σκηνοθεσία: Δαλιανίδης Γιάννης
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Πρωταγωνιστούν: Λάσκαρη Ζωή, Γεωργίτσης Φαίδων, Βουτσάς Κώστας, Καραγιάννη Μάρθα, Σκιαδά Νανά, Μαλλιαγρός Άρης, Τσιτσόπουλος Γιώργος, Βογιατζής Γιάννης, Χρονοπούλου Μαίρη, Φέρμας Νίκος, Βρασιβανόπουλος Γιώργος, Μεταξά Μαίρη, Παπαναστασίου Νίκος, Δοξαράς Χρήστος, Μπίνη Γκόλφω, Πουλόπουλος Γιάννης, Παπανικολάου Σάκης, Σταυρίδου Άννα, Κουρής Αλέκος, Σέρης Βύρων, Τσάκωνας Ανδρέας, Τούσκα Ειρήνη, Γιαμαρέλου Πόπη, Γιαμαρέλου Μαίρη, Κάσσου Γαλήνη.
Διάρκεια: 91
Εισιτήρια: 531278
Α' Προβολή: 20/2/1967

Υπόθεση:

Ο πλανόδιος μικροπωλητής τουριστικών ειδών Κώστας, θα συναντηθεί με τον Ελληνοαμερικάνο επιχειρηματία Τζίμυ και θα τον βοηθήσει να ανοίξουν μια ταβέρνα για τουρίστες στην Πλάκα. Ο Φώτης είναι πρώτο μπουζούκι στου "Αποστόλη" και εμφανίζεται μαζί με τον Μεμά και τις τραγουδίστριες Σοφία και Μαρκησία, που είναι παράφορα ερωτευμένες μαζί του. Όμως ο Φώτης θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα την Μαίρη, μια νεαρή τραγουδίστρια που παίζει και τραγουδάει στο κοντινό μαγαζί Crazy Girl...

Σχόλια:

Μετά τη διεθνή επιτυχία της ταινίας του Σκαλενάκη και της Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης, Διπλοπενιές (1966), η Φίνος επιβάλλει στον Δαλιανίδη να βάλει περισσότερα Ελληνικά στοιχεία στα μιούζικαλ και να καταργήσει το σινεμασκόπ. Ο στόχος ήταν η ξενη αγορά και η αλλαγή αυτή λειτούργησε. Όταν η ταινία προβλήθηκε στις Κάννες, δημιούργησε αίσθηση και οι παπαράτσι κυνηγούσαν τη Ζωή Λάσκαρη για να αποθανατίσουν κάθε της κίνηση. Λίγο αργότερα η ταινία προβλήθηκε μεταγλωτισμένη στη Γαλλία. Ήταν μια πανάκριβη παραγωγή και οι δύο από τους τρεις πρωταγωνιστές της, η Μαίρη Χρονοπούλου και ο Φάιδων Γεωργίτσης, εμφανίζονταν για πρώτη φορά σε μιούζικαλ.

Ατάκες:

ΤΖΙΜΥ (ΤΣΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ): Γουότ ις δατ;
ΚΩΣΤΑΣ (ΒΟΥΤΣΑΣ): Χαλβάς! Δε γκρηκ κέικ. Χαλβάς! Κάτσε να σου βάλω λίγο.
ΤΖΙΜΥ: Όου νόου.
ΚΩΣΤΑΣ: Έλα μωρέ. Εσείς τρώτε μαρμελάδα με ρέγγα και το χαλβαδάκι του θεού, που θα το φας μετά από κεφτέ σε πείραξε;

ΜΕΜΑΣ (ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ): Φώτη, πάρε το μάτι σου απ' αυτή, γιατί σε βλέπω να σπάς τα μούτρα σου. Αυτό είναι αλλιώτικο φρούτο, δεν ξέρεις να το φας.
ΦΩΤΗΣ (ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ): Ας είναι.
ΜΕΜΑΣ: Φώτη, άστα αυτά κι αν θέλεις να τους διαλύσεις, κοίτα να τα ξαναφτιάξεις με την Μαρκησία.
ΦΩΤΗΣ: Τη Μαρκησία σβησ' την.
ΜΕΜΑΣ: Να βρούμε τουλάχιστον τη Σοφία.
ΦΩΤΗΣ: Σβησ 'τηνα κι αυτήν.
ΜΕΜΑΣ: Σιγά ρε. Σιγά. Από το σβήσε - σβήσε, δεν μας έμεινε γομολάστιχα. Και γιατί ρε Φώτη; Μήπως υπάρχει καμιά άλλη;
ΦΩΤΗΣ: Ε ναι ρε, υπάρχει. Και μάλιστα τη λένε Μαίρη.
ΜΕΜΑΣ: Το γιε-γιεδάκι; Φωτάκη να μου το θυμηθείς. Αυτό το κορίτσι θα σε κάνει να βογγήξεις. Αυτή δεν είναι η Σοφίτσα, που της έβαζες τις φωνές και σταμάταγε η ανάσα της ένα εικοσιτετράωρο. Αυτή, μέχρι μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις!

ΚΩΣΤΑΣ: Σιγά, ρε παιδιά. Σα να σφάζονται πρόβατα ακούγεστε. Κι εσύ ρε Τζίμυ, αδερφέ μου.. πολύ φάλτσος!
ΖΩΤΟΣ (ΔΟΞΑΡΑΣ): Δηλαδή εσύ έχεις την εντύπωση ότι παίζεις σωστά;
ΚΩΣΤΑΣ: Δεν παίζω σωστά εγώ. Γι' αυτό θέλω να παίζετε εσείς σωστά, για να σκεπάζετε εμένα.
ΖΩΤΟΣ: Κι εμείς νομίζαμε ότι ξέρεις μουσική.
ΚΩΣΤΑΣ: Ξέρω ρε! Μουσική, ξέρω. Μπουζούκι δεν ξέρω. Έγω έπαιζα άλλο όργανο.
ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ: Τι όργανο;
ΚΩΣΤΑΣ: Τι όργανο; Τρίγωνο στα κάλαντα. Άει παρατάτε με.

ΕΛΕΝΙΤΣΑ (ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ): Τι ωραία που παίζεις!
ΚΩΣΤΑΣ: Κόφ'το δούλεμα.
ΕΛΕΝΙΤΣΑ: Όχι, αλήθεια στο λέω. Μ' αρέσεις.
ΚΩΣΤΑΣ: Έχεις μουσικό αυτί.
ΕΛΕΝΙΤΣΑ: Παίξε μου λίγο ακόμα.
ΚΩΣΤΑΣ: Γκραν... γκραν... γκραν...
ΕΛΕΝΙΤΣΑ: Αχ, τι ωραία που είναι. Πότε έμαθες να παίζεις;
ΚΩΣΤΑΣ: Χτες! Αχ... Αμάν! Μου κόβει τα μαλλιά!
(λίγο μετά, μαζί με την Μαίρη)
ΜΑΙΡΗ (ΛΑΣΚΑΡΗ): Μα μια τουφίτσα μόνο ήθελε να σου κόψει. Μου το 'λεγε προηγουμένως η Ελενίτσα "Αχ, δεσποινίς Μαίρη, πόσο θα ήθελα να έχω μια τουφίτσα, απ' αυτά τα υπέροχα μαλλιά του αγαπημένου μου Κωστα. Να τα κάνω φυλαχτό...".
ΚΩΣΤΑΣ: Ε, ας μου το 'λεγε, να της μάζευα από αυτά που μου πέφτουν!


πηγή υπόθεσης: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA
πηγή σχολίων: Δίτομη Εγκυκλοπαίδεια Ελληνικός Κινηματογράφος 2005 Ελληνικά Γράμματα ISBN: 9604067761
Φωτογραφία: Το Κουτί Με τις Ατάκες, Εκδόσεις Σιούρτης