Τα Κίτρινα Γάντια [1960]


kitrinagantia

Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Σακελλάριος Αλέκος
Σενάριο: Σακελλάριος Αλέκος, Γιαννακόπουλος Χρήστος
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ / Δαμασκηνός Μιχαηλίδης
Πρωταγωνιστούν: Σταυρίδης Νίκος , Κοντού Μάρω , Φωτόπουλος Μίμης , Βούρτση Μάρθα , Λάζου Πόπη , Ζερβός Παντελής , Γκιωνάκης Γιάννης , Λινάρδου Νίκη , Δούκας Κώστας , Βλαδίμηρου Υβόννη , Τζίφος Γιώργος , Καραβουσάνος Πάνος , Μπέλλος Γιώργος , Παλιεράκης Παντελής
Διάρκεια: 84
Εισιτήρια: 27787
Α' Προβολή: 12/12/1960

Πολυμέσα: Αρχεία Video

Υπόθεση:

Η παθολογική ζήλια του Ορέστη, για τη γυναίκα του Ρένα, τον κάνει καχύποπτο για ο΄τιδήποτε συμβαίνει γύρω τους. Όμως τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα όταν κατά την διάρκεια ενός ξαφνικού επαγγελματικού ταξιδιου του Ορέστη, μια σειρά απο συμπτώσεις θα τον οδηγήσουν στη βεβαιότητα ότι η γυναίκα του τον απατά, εξασφαλίζοντας μάλιστα και το πειστήριο του "εγκλήματος", τα κίτρινα γάντια της.

Σχολία:

Κινηματογραφική διασκευή της θεατρικής κωμωδίας "Η Ρένα Εξώκειλε" των Σακελλάριου / Γιαννακόπουλου. Είναι το μοναδικό σενάριο στην ιστορία του Ελλην. Κιν/φου που στηρίζεται σε μια σειρά από απίστευτες συμπτώσεις. Η μαεστρία όμως των δύο συγγραφέων, τις κάνουν να περνούν απαρατήρητες. Στην ταινία, κάνει την πρώτη του εμφάνιση ως μοντέρ, ο Πέτρος Λύκας, που θα εργαστεί στον Φίνο μέχρι το κλείσιμο της εταιρίας του το 1977.

Ατάκες:

ΟΡΕΣΤΗΣ (ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ): Ποιος είναι εδώ;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ (ΓΚΙΩΝΑΚΗΣ): Εμείς οι δύο!
ΟΡΕΣΤΗΣ: Να και οι τσαχπινιές...
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Τι θέτε; Θέτε τίποτα;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Έχεις μια πορτοκαλάδα ρε;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Πορτοκαλάδα θέτε;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Ναι.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Από πορτοκάλια;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Όχι, από μούσμουλα.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Καλό!!!
ΟΡΕΣΤΗΣ: Να που το ρίξαμε κι οι δυο στις τσαχπινιές και πως θα βγάλουμε άκρη. Φέρε μια πορτοκαλάδα ρε.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Πορτοκαλάδα θέτε;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Πορτοκαλάδα, λεμονάδα...
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Λεμονάδα θέτε;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Άντε, λεμονάδα.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Από λεμόνια;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Ώρε τι θα γίνω εγώ με δαύτον! Ρε, έχεις μια γκαζόζα;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Γκαζόζα θέτε;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Γκαζόζα, σόδα ό,τι να΄ναι.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Σόδα θετε;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Βρε τι θα γίνω εγώ με σένα;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Μια μου λέτε πορτοκαλάδα, μια λεμονάδα, μια σόδα, τι θέτε τέλος πάντων;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Άκου εδώ. Μια κι έξω: πορτοκαλάδα!
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Πορτοκαλάδα θέτε;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Α!...σταμάτα μην το πάμε πάλι απ΄την αρχή.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Να σας δώκω...

ΟΡΕΣΤΗΣ: Ρε, συ. Ποιός καθόταν εδώ;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Πού;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Σ' αυτό εδώ το τραπέζι.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Κανένας. Κάθονται στο τραπέζι οι άνθρωποι;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Ποιός καθόταν εδώ μωρέ;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Στο τραπέζι;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Όχι, στις καρέκλες.
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Α, στις καρέκλες, μάλιστα. Αλλά εσείς μου λέτε στο τραπέζι. Στο τραπέζι δεν κάθονται οι άνθρωποι.
ΟΡΕΣΤΗΣ: Βρε πανάθεμα τον. Βρε λεβέντη μου, σ' αυτές εδώ τις καρέκλες, που είναι και οι δύο πορτοκαλάδες, ποιοί κάθονταν;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Ποιοί κάθονταν;
ΟΡΕΣΤΗΣ: Ναι!
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Δεν ξέρω.
ΟΡΕΣΤΗΣ: Πώς δεν ξέρεις;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Που θέλετε να ξέρω. Δεν ήμουνα εδώ... Αλλά πάλι, δυο πορτοκαλάδες... Ε, δυο θα ήτανε... ζευγαράκι θα 'τανε!
ΟΡΕΣΤΗΣ: Και δε μου λες; Αυτό το ζευγαράκι που καθότανε εδώ, που στο διάλο έχει πάει τώρα;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Ε, ζευγαράκι είναι. Θα έχει πάει κατά τα πευκάκια. Τα ζευγαράκια τραβάνε τη μέρα κάτω από τα πευκακια και το βράδυ κατά την αμμουδιά.
ΟΡΕΣΤΗΣ: Ώστε έτσι λοιπόν τα ζευγαράκια. Είτε μέρα είναι είτε νύχτα, την κουτσουκέλα τους θα την κάνουνε...

ΟΡΕΣΤΗΣ: Βρε συ, δε μου λες, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός είναι αυτός;
ΤΡΕΛΟ-ΜΠΡΙΛΗΣ: Όχι, Έλληνας είναι!

ΟΡΕΣΤΗΣ: Πες μου, να χαρείς τα παιδάκια σου, αν έχεις.
ΚΥΡΑ-ΘΟΔΩΡΑ (ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ): Καλέ, πως δεν έχω παιδάκια. Έχω και μάλιστα όπου να 'ναι, θ' αποκτήσω κι εγγονάκι.
ΟΡΕΣΤΗΣ: Άχου και δε μ' ενδιαφέρει...

ΟΡΕΣΤΗΣ: Μουστάκια, εμείς οι δυο όπως πάμε, θα φάμε τα μουστάκια μας. Κι επειδή εγώ δεν έχω, ό,τι φάμε, θα το φάμε απ´ το δικό σου...

ΟΡΕΣΤΗΣ: Ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει και τον νοικοκύρη. Τώρα θα μου πεις, γιατί ν 'αγαπάει και τον κλέφτη και να μην αγαπάει μόνο τον νοικοκύρη; Θεός είναι αυτός. Μπορείς να του πεις και τίποτα; Σου λέει, κύριε... όχι μόνο τους νοικοκυραίους. Εγώ θ' αγαπάω και τους κλεφταράδες. Ε... αγάπα τους!

πηγή υπόθεσης: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA
πηγή σχολίων: Δίτομη Εγκυκλοπαίδεια Ελληνικός Κινηματογράφος 2005 Ελληνικά Γράμματα ISBN: 9604067761
Φωτογραφία: Το Κουτί Με τις Ατάκες, Εκδόσεις Σιούρτης