Ούτε Γάτα Ούτε Ζημιά [1955]


outegata


Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Σακελλάριος Αλέκος
Σενάριο: Σακελλάριος Αλέκος, Γιαννακόπουλος Χρήστος
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Πρωταγωνιστούν: Λογοθετίδης Βασίλης, Λιβυκού Ίλυα, Κωνσταντάρας Λάμπρος, Φωτόπουλος Μίμης, Στρατηγού Ρένα, Καμίλη Χάρις, Λαμπρινού Μαργαρίτα, Πρωτοπαππάς Ευάγγελος, Αγγελίδης Ράλλης, Σταθάτου Ντίνα, Αρσένη Σοφία, Γκουζούλης Νίκος
Διάρκεια: 84
Εισιτήρια: 61585
Α' Προβολή: 16/2/1955

Υπόθεση:

Ο Λαλάκης Μακρυκώστας, διευθύνων σύμβουλος σε μια μεγάλη εταιρία, επικαλείται τη θέση του για να πάει στη Θεσσαλονίκη για έναν έλεγχο στο εκεί υποκατάστημα, αφήνει μόνη στο σπίτι τη γυναίκα του Πόπη και παίρνει μαζί του στο τρένο την ερωμένη του Λόλοτα. Υποψιασμένη η γυναίκα του ότι την απατά, αποφασίζει να τον πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Δέχεται την πρόταση του γοητευτικού Νίκου Κουτρουμπά να περάσουν μαζί ένα Σαββατοκύριακο στη Θυμαριά, φιλοξενούμενοι του σταθμάρχη Στελιου Μολφέτα..

Σχόλια:

Κινηματογραφική διασκευή της ομώνυμης θεατρικής κωμωδίας των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου.

Ατάκες:

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΑΣ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ): Αγάπη μου, ευτυχία μου, δυστυχία μου, έξαρση μου, απόγνωση μου, ανάτασή μου, απελπισία μου...
ΠΟΠΗ (ΛΙΒΥΚΟΥ): Ήθελα να 'ξερα, μ 'αυτές τις αηδίες, τι θέλεις να παραστήσεις τώρα; Τον έξυπνο;
ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΑΣ: Τον έξυπνο; Προς θεού! Τον ερωτευμένο μονάχα. Τον ανίατα, ασυγκράτητα, αθεράπευτα και απίθανα ερωτευμένο.

ΠΟΠΗ (ΛΙΒΥΚΟΥ): Τα μεταξωτά;
ΛΑΛΑΚΗΣ (ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ): Ναι. Με τα λαστιχάκια.
ΠΟΠΗ: Ε, Χριστέ και Παναγία!
ΛΑΛΑΚΗΣ: Γιατί Πόπη μου; Στο κάτω - κάτω, διευθύνων σύμβουλος είμαι Πόπη μου, πώς θα πάω; Με φανέλα κετσέ και σώβρακο ναξιώτικο; Κι ύστερα ξεχνάς και το άλλο. Μπορεί να 'ρθει στο ξενοδοχείο να με δει κανένας νομάρχης, κανένας δήμαρχος...
ΠΟΠΗ: Με το σώβρακο λογαριάζεις να υποδεχτείς τις αρχές του τόπου;

ΠΟΠΗ: Αχ!
ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΑΣ: Τι είναι αγάπη μου;
ΠΟΠΗ: Ένα ρίγος... ...
ΠΟΠΗ: Αχ, αχ!
ΛΑΛΑΚΗΣ: Δύο ρίγη...

ΒΟΗΘΟΣ ΣΤΑΘΜΑΡΧΗ (ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑΣ): -Ταμ τιριταμ ταμ...

ΛΑΛΑΚΗΣ: Κι εσύ πάλι, κύριε σταθμάρχα μου... σου 'δωσε η υπηρεσία μια σφυρίχτρα κι όλη την ώρα... φρου φρου φρου κι όποιος φύγει, έφυγε κι όποιος μείνει, έμεινε;
ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ (ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ): Τι να σας πω; Λυπάμαι πάρα πολύ.
ΛΑΛΑΚΗΣ: Εσύ, να λυπάσαι. Εμείς τι πρέπει να κάνουμε, κύριε σταθμάρχα μου; Και τι είπαμε πως είναι εδώ πέρα;
ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ: Θυμαριά.
ΛΑΛΑΚΗΣ: Και τι είναι αυτή η Θυμαριά;
ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ: Χωριουδάκι, αλλά κόμβος!
ΛΑΛΑΚΗΣ: Ορίστε;
ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ: Κόμβος, λέω.
ΛΑΛΑΚΗΣ: Αμ, πε' μου το ντε, να ησυχάσω! Πω, πω Λολότα, σε κόμβο πέσαμε! Υπάρχει κανένα ξενοδοχείο εδώ;
ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ: Δυστυχώς.
ΛΑΛΑΚΗΣ: Έχω δει κι άλλους κόμβους, κύριε σταθμάρχα μου, αλλά σαν το δικό σας κόμβο, δεν έχω ξαναδεί!

ΠΟΠΗ: Και δε μου λες; Δεν πήγες στη Θεσσαλονίκη;
ΛΑΛΑΚΗΣ: Ε, δηλαδή, για τη Θεσσαλονίκη πήγαινα, αλλά κατέβηκα σε ένα σταθμό, να πάρω μια ασπιρίνη, γιατί πόνεσε το κεφάλι μου...
ΠΟΠΗ: Το δικό σου το κεφάλι;
ΛΑΛΑΚΗΣ: Το δικό μου το κεφάλι, Πόπη μου. Είναι δυνατόν να με πονέσει το ξένο το κεφάλι;
ΠΟΠΗ: Και λοιπόν... τι έγινε;
ΛΑΛΑΚΗΣ: Ε... να... ώσπου να κατέβω... ώσπου να πάρω την ασπιρίνη... φρου, φρου ο σταθμάρχης, του, του, η ταχεία, ντάγκα, νταγκα το καμπανάκι... ξέπεινα!

ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ: Πρωί - πρωί φύγανε. Και το κρεβάτι ήταν άθικτο.
ΛΑΛΑΚΗΣ: Άθικτο; Να σε φιλήσω κύριε σταθμάρχα μου!
ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ: Γιατί να με φιλήσετε;
ΛΑΛΑΚΗΣ: Έτσι.... γιατί συμπάθησα τον κόμβο σου!

πηγή υπόθεσης: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA
Φωτογραφία: Το Κουτί Με τις Ατάκες, Εκδόσεις Σιούρτης