Ηλιόπουλος Ντίνος


hliopoulos
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1915. Σπούδασε δραματική τέχνη στη Σχολή Γιαννούλη Σαραντίδη. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο πραγματοποιήθηκε το 1944 στην παράσταση "Κυρία σας αγαπώ" με το θίασο της Κατερίνας.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1948, οι 100.000 λίρες του Αλέκου Λειβαδίτη θα σημάνουν την απαρχή της κινηματογραφικής του καριέρας. Θ' ακολουθήσουν Οι Απάχηδες των Αθηνών, Τα αρραβωνιάσματα, Τα τέσσερα σκαλοπάτια, κ.ά.

Το 1951 συνεργάστηκε με το Μίμη Φωτόπουλο, για τη σκηνοθεσία της ταινίας Προ παντώς ψυχραιμία, όπου και πρωταγωνίστησαν μαζί. Συνέχισε την ανοδική του πορεία στη μεγάλη οθόνη, παίζοντας σημαντικούς ρόλους σε διάφορες ταινίες, στις οποίες του δόθηκε η ευκαιρία να αναδείξει το πολύπλευρο ταλέντο του όπως στις ταινίες Ο γρουσούζης, το 1952 (όπου πραγματικά μεταμορφωμένος υποδυόταν το γέροντα σοφό της γειτονιάς), Τζο ο τρομερός το 1955 κ.ά.

Το 1956 ερμήνευσε το ρόλο σταθμό της καριέρας του πρωταγωνιστώντας στο Δράκο του Νίκου Κούνδουρου, που θεωρείται ταινία ορόσημο στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Ακολουθώντας τις επιταγές της εξέλιξης του εμπορικού κινηματογράφου, ο ρολίστας Ντίνος Ηλιόπουλος, καθιερώθηκε ως ένας από τους κορυφαίους πρωταγωνιστές, με ανεκτίμητη προσφορά στο χώρο της ελληνικής κωμωδίας. Εξίσου λαμπρή ήταν η παράλληλη πορεία του στο θέατρο, όπου για την προσφορά του τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό Γεωργίου του Α'. Πέθανε στις 4 Ιουνίου 2001.

Μερικοί χαρακτηριστικοί ρόλοι του: Ο Θανασάκης ο Πολιτευόμενος, Ο Δράκος, Κάθε Εμπόδιο για Καλό, Να Πεθερός Να Μάλαμα, Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος, Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, Χριστίνα, Ζητείται Ψεύτης, Ο Ατσίδας, Η Κυρία του Κυρίου, Κάτι Να Καίει, Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης, Το Δόλωμα, Φωνάζει ο Κλέφτης, Οι Κυρίες της Αυλής.

πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Φιλμογραφία (εώς το 1973):

1948 100.000 ΛΙΡΕΣ (ΓΑΜΠΡΟΙ ΜΕ ΔΟΣΕΙΣ)
1948 ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ
1949
ΔΙΑΓΩΓΗ ΜΗΔΕΝ (ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΣΤΟ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙΟ)
1950
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΟΙ
1950 ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΑΤΑ, ΤΑ
1951
ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ, ΤΑ
1951 ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ
1952 ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΙΠΠΟΤΩΝ, Ο
1952 ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ, Ο
1953 ΕΥΑ
1954
ΘΑΝΑΣΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΣ, Ο
1954 ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
1954 ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ
1955
ΓΛΕΝΤΙ, ΛΕΦΤΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗ
1955
ΤΖΟ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ
1956
ΔΡΑΚΟΣ, Ο
1957 ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΤΑ ΓΡΑΜΜΕΝΑ
1958 ΜΙΑ ΛΑΤΕΡΝΑ, ΜΙΑ ΖΩΗ
1958 ΚΑΘΕ ΕΜΠΟΔΙΟ ΓΙΑ ΚΑΛΟ
1958 ΜΕΛΠΩ
1958 ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΝΥΦΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΑΜΠΡΟΣ
1959 ΓΑΜΗΛΙΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ
1959
ΝΑ ΠΕΘΕΡΟΣ, ΝΑ ΜΑΛΑΜΑ
1959
ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ 288 (ΣΑΤΥΡΑ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ)
1959 ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
1960
ΚΟΡΟΪΔΑΚΙ ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΟΣ, ΤΟ
1960
ΜΑΚΡΥΚΩΣΤΑΙΟΙ ΚΑΙ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΔΕΣ
1960
ΤΡΕΙΣ ΚΟΥΚΛΕΣ ΚΙ ΕΓΩ
1960 ΧΡΙΣΤΙΝΑ
1960 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΕ ΠΑΝΤΡΕΥΟΥΝ)
1960 ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΘΗΝΑ
1961
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΨΕΥΤΗΣ
1962 ΑΤΣΙΔΑΣ, Ο
1962 ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, Η
1962
ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΚΡΥΟ
1963
ΚΑΤΙ ΝΑ ΚΑΙΕΙ
1963 ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΤΡΕΙΑΣ (ΠΑΛΛΗΚΑΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΤΡΕΙΑΣ)
1963
ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΛΕΥΤΕΡΑΚΗΣ, Ο
1964
ΔΟΛΩΜΑ, ΤΟ
1964 ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ, ΟΙ
1965
ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ
1966
ΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ, ΟΙ
1966 ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Ή ΝΑ ΜΗ ΖΕΙ
1966 Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ
1967 ΓΕΡΟΝΤΟΚΟΡΟΣ, Ο
1967 ΚΟΡΟΪΔΑΡΑ, Η
1967 ΑΝΑΚΑΤΩΣΟΥΡΑΣ, Ο (ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΛΑΣΕ ΤΟΥΣ ΑΓΑΘΟΥΣ)
1967 ΚΟΣΜΟΣ ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΕ, Ο
1967 ΣΑΤΡΑΠΗΣ, Ο
1968 ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ, Ο
1969 ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΣΕ, Ο
1969 ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ, Ο
1970 ΝΑ 'ΤΑΝΕ ΤΟ 13 ΝΑ 'ΠΕΦΤΕ ΣΕ 'ΜΑΣ
1970 ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΣΣΟΙ
1972 ΕΚΒΙΑΣΤΑΙ, ΟΙ
1972 ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΕΡΑΣΤΩΝ

«Ηθοποιός με κομψότητα, στυλ, φινέτσα και σπάνιο ήθος, ο Ντίνος Ηλιόπουλος έπαιξε στον Δρακο του Κούνδουρου το 1955, αλλά μπόρεσε να διασωθεί απ΄ την κακιά φήμη του «αντιεμπορικού» που πήγαν να του προσάψουν. Έτσι, υπάρχει αποτυπωμένη η μορφή και η δαντελένια ερμηνεία του σε μια σειρά υπέροχων κωμωδιών…» Ιάσων Τριανταφυλλίδης «Στο τέλος μιλάει το πανί»



"ο Ντ. Ηλιόπουλος είναι ο Ελληνας Φρεντ Αστέρ, ο τζέντλεμαν με το αλαλούμ εστέτ ντύσιμο. Μαέστρος της παντομίμας, νευρικός ναι ανήσυχος, κάποιες φορές τσιγκούνης. Είναι όμως ο πιο γλυκός και ο πιο συμπαθής «φευγάτος» τύπος του ελληνικού κινηματογράφου. Οσο και αν κάποιες φορές πιάνεται... κορόιδο. Η σημαδιακή χρονιά γι' αυτόν είναι το 1954. Το 1960 στους «Μακρυκωσταίους και Κοντογιώργηδες» κάνει πρωταγωνιστική εμφάνιση δίπλα τον Κ. Χατζηχρήστο και από εκεί και πέρα η καριέρα του εκτινάσσεται στα ύψη. Το 1960 παίζει στο «Τρεις κούκλες κι εγώ» και μετά στα «Τζο ο τρομερός» του Ντ. Δημόπουλου, «Καλημέρα Αθήνα» του Γρηγορίου, «Θανασάκης ο πολιτευόμενος» του Σακελλάριου κ.ά." Μάρνυ Παπαματθαίου, Το Άλλο ΒΗΜΑ



Αρχεία Video:

Κάτι Να Καίει
Ατσίδας
Φωνάζει ο Κλέφτης